порицая
[poriˈt͡sajɐ]
порицая значение:
1. (пряко) Изразя рязко неодобрение към нечия постъпка или поведение; скарам се строго, укоря.
- Ударение
- порица̀я
- Част на речта
- глагол
- Сричкоделение
- по-ри-ца-я
- Вид
- свършен
- Преходност
- преходен
- Спрежение
- III спрежение
- Видова двойка
- порицавам
Примери за използване на порицая
(пряко)
- Учителят ще порицая ученика пред целия клас, ако продължава да пречи.
- Трябва да порицая подобно безотговорно отношение.
Синоними на порицая
Как се пише порицая
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:порицати
Образувано от представка 'по-' и корен, свързан с глагола 'рицати' (казвам, говоря), сроден с 'река' (рече). Значението е 'да кажа нещо против', 'да обявя за лошо'.
Употреба
Чести словосъчетания:
- порицая поведението
- порицая остро
- публично порицая