доброжелател
[dobroʒɛˈlatɛl]
доброжелател значение:
1. (пряко) Човек, който желае доброто на другите; който се отнася с благоразположение и добри чувства.
2. (иронично) Човек, който привидно желае добро, но всъщност вреди или се намесва нежелано (често използвано за доносници или сплетници).
- Ударение
- доброжела̀тел
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- доб-ро-же-ла-тел
- Род
- мъжки
- Мн. число
- доброжелатели
Примери за използване на доброжелател
(пряко)
- Той се представи като таен доброжелател и дари голяма сума за каузата.
- Винаги ще се намери някой доброжелател, който да ти даде съвет.
(иронично)
- Някой „доброжелател“ е информирал шефа за закъснението ми.
Синоними на доброжелател
Антоними на доброжелател
Как се пише доброжелател
Сложна дума, пише се слято. Свързващата гласна е 'о'. Втората част съдържа 'е' (желая).
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:добро + желая
Сложна дума, образувана от основите на 'добро' и глагола 'желая', вероятно калка (буквален превод) по модел на гръцки или руски словообразувателни модели.
Употреба
Чести словосъчетания:
- таен доброжелател
- искрен доброжелател
Популярни търсения и запитвания за доброжелател
какво е доброжелател, доброжелател или доброжилател, доброжелател или дуброжелател, доброжелател или добружелател, доброжелател или доброжелътел, доброжилател или дуброжелател, доброжилател или добружелател, доброжилател или доброжелътел, дуброжелател или добружелател, дуброжелател или доброжелътел, добружелател или доброжелътел