самоотричане
[sɐmootˈrit͡ʃɐnɛ]
самоотричане значение:
1. (психология/етика) Доброволен отказ от собствени желания, нужди и интереси в името на висша цел или в полза на другите; висша степен на жертвеност.
- Ударение
- самоотрѝчане
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- са-мо-от-ри-ча-не
- Род
- среден
- Мн. число
- няма
- Вид
- несвършен
Примери за използване на самоотричане
(психология/етика)
- Тя се грижеше за болните със самоотричане, граничещо със святост.
- Неговото самоотричане в името на науката е похвално.
Синоними на самоотричане
Как се пише самоотричане
Грешни изписвания: самотричане, съмоотричане, самуотричане, самоутричане, самоотрйчане, самоотричъне
Думата е сложна и съдържа две гласни о на границата между корена сам-о- и отричане.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:сам
Сложна дума, съставена от 'само-' (сам) и 'отричане'. Калка на гръцки или западноевропейски термини за алтруизъм и аскетизъм.
Употреба
Чести словосъчетания:
- пълно самоотричане
- служа със самоотричане
Популярни търсения и запитвания за самоотричане
какво е самоотричане, самоотричане или самотричане, самоотричане или съмоотричане, самоотричане или самуотричане, самоотричане или самоутричане, самоотричане или самоотрйчане, самоотричане или самоотричъне, самотричане или съмоотричане, самотричане или самуотричане, самотричане или самоутричане, самотричане или самоотрйчане, самотричане или самоотричъне, съмоотричане или самуотричане, съмоотричане или самоутричане, съмоотричане или самоотрйчане, съмоотричане или самоотричъне, самуотричане или самоутричане, самуотричане или самоотрйчане, самуотричане или самоотричъне, самоутричане или самоотрйчане, самоутричане или самоотричъне, самоотрйчане или самоотричъне