постановяване
[postanovjˈavanɛ]
постановяване значение:
1. (право / администрация) Действието по издаване на официално решение, наредба, указ или присъда; утвърждаване на решение.
- Ударение
- постановя̀ване
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- по-ста-но-вя-ва-не
- Род
- среден
- Мн. число
- постановявания (рядко)
Примери за използване на постановяване
(право / администрация)
- Постановяването на присъдата беше отложено за следващото заседание.
- След постановяване на решението, то подлежи на обжалване в 14-дневен срок.
Синоними на постановяване
Как се пише постановяване
Думата е отглаголно съществително и се пише с о (корен -станов-). Окончанието е -не.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:становя
Отглаголно съществително име от глагола 'постановявам', който е производен на корена 'стан' (старая се да установя) с представка 'по-'.
Употреба
Чести словосъчетания:
- постановяване на решение
- постановяване на присъда
- момент на постановяване
Популярни търсения и запитвания за постановяване
какво е постановяване, постановяване или постанувяване, постановяване или постановява не, постановяване или пустановяване, постановяване или постъновяване, постановяване или постановявъне, постанувяване или постановява не, постанувяване или пустановяване, постанувяване или постъновяване, постанувяване или постановявъне, постановява не или пустановяване, постановява не или постъновяване, постановява не или постановявъне, пустановяване или постъновяване, пустановяване или постановявъне, постъновяване или постановявъне