еднороден
[ɛdnoˈrɔdɛn]
еднороден значение:
1. (общо) Който е съставен от еднакви или сходни по вид елементи; който има еднакъв произход или състав.
2. (граматика) За части на изречението – които изпълняват еднаква синтактична служба към една и съща дума.
3. (физика) Който има еднакви свойства във всичките си точки (за физическо тяло или поле).
- Ударение
- едноро̀ден
- Част на речта
- прилагателно име
- Сричкоделение
- ед-но-ро-ден
- Род
- мъжки
- Мн. число
- еднородни
Примери за използване на еднороден
(общо)
- Сместа трябва да стане напълно еднородна преди печене.
- Населението в този регион е етнически еднородно.
(граматика)
- В изречението има три еднородни сказуеми.
- Еднородните части се отделят със запетая.
(физика)
- Еднородно магнитно поле.
Синоними на еднороден
Антоними на еднороден
Как се пише еднороден
Като сложно прилагателно име, образувано от съчетание на числително и съществително (един род), се пише слято.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:едно + род
Сложна дума, образувана от числителното 'едно' и съществителното 'род'. Вероятно калка (буквален превод) на гръцкото 'omogenis' или латинското 'homogeneus'.
Употреба
Чести словосъчетания:
- еднородна смес
- еднородни части
- еднороден състав