автономия
[ɐftoˈnɔmijɐ]
автономия значение:
1. (политика/право) Право на самоуправление на част от държава или институция, позволяващо ѝ да се ръководи от собствени закони или правила в рамките на конституцията.
2. (философия) Способност на личността да действа според собствени принципи, независимо от външни влияния.
- Ударение
- автоно'мия
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- ав-то-но-ми-я
- Род
- женски
- Мн. число
- автономии
Примери за използване на автономия
(политика/право)
- Университетска автономия.
- Областта получи широка автономия след преговорите.
(философия)
- Моралната автономия е висша ценност в етиката на Кант.
Синоними на автономия
Антоними на автономия
Как се пише автономия
Етимология
Произход:Гръцки
Оригинална дума:αὐτονομία (autonomia)
От старогръцки: 'autos' (сам) + 'nomos' (закон). Означава право на самостоятелно законодателство и управление.
Употреба
Чести словосъчетания:
- университетска автономия
- териториална автономия
- пълна автономия