самокритика
[sɐ.moˈkri.ti.kɐ]
самокритика значение:
1. (психология/етика) Критично отношение към собственото поведение, действия или грешки; разкриване и анализиране на собствените недостатъци.
- Ударение
- самокрѝтика
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- са-мо-кри-ти-ка
- Род
- женски
- Мн. число
- самокритики
Примери за използване на самокритика
(психология/етика)
- Липсата на самокритика му пречи да се развива професионално.
- Тя прие забележките с необходимата доза самокритика.
Синоними на самокритика
Антоними на самокритика
Как се пише самокритика
Сложни съществителни, образувани с първа съставка само-, се пишат винаги слято.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:само + критика
Сложна дума, образувана от местоименния корен 'само-' (за себе си) и съществителното 'критика' (от гр. kritikē).
Употреба
Чести словосъчетания:
- здрава самокритика
- чувство за самокритика
Популярни търсения и запитвания за самокритика
какво е самокритика, самокритика или само-критика, самокритика или съмокритика, самокритика или самукритика, самокритика или самокрйтика, самокритика или самокритйка, само-критика или съмокритика, само-критика или самукритика, само-критика или самокрйтика, само-критика или самокритйка, съмокритика или самукритика, съмокритика или самокрйтика, съмокритика или самокритйка, самукритика или самокрйтика, самукритика или самокритйка, самокрйтика или самокритйка