Енциклопения на българския език

риторика

[riˈtɔrikɐ]

риторика значение:

1. (наука) Наука за красноречието; теория и изкуство на убедителното говорене и ораторското майсторство.
2. (преносно) Приповдигнато, но празно говорене; красиви фрази без реално покритие.
Ударение
рито̀рика
Част на речта
съществително име
Сричкоделение
ри-то-ри-ка
Род
женски
Мн. число
риторики
Докладвай грешка в описанието

Примери за използване на риторика

(наука)
  • В античността риториката е била основна дисциплина в образованието.
(преносно)
  • Остави тази евтина риторика и кажи какво предлагаш конкретно.

Как се пише риторика

Грешни изписвания: ритурика, рйторика, риторйка

Допускат се дублетни форми: реторика и риторика, като в академична среда често се предпочита реторика.

Етимология

Произход:Гръцки
Оригинална дума:rhētorikē
От старогръцки ῥητορική (изкуство на оратора). В българския език съществува дублетна форма 'реторика', която е по-близка до гръцкия оригинал, но 'риторика' е широко разпространена под влияние на руския или по-стара традиция.

Употреба

Чести словосъчетания:
  • политическа риторика
  • антична риторика
  • агресивна риторика