прокуден
[proˈkudɛn]
прокуден значение:
1. (пряко) Който е насиствено изгонен, изпъден от родното си място, дом или страна; принуден да живее в изгнание.
2. (преносно) Който е отхвърлен, изолиран или лишен от обич и внимание.
- Ударение
- проку̀ден
- Част на речта
- прилагателно име
- Сричкоделение
- про-ку-ден
- Род
- мъжки
- Мн. число
- прокудени
Примери за използване на прокуден
(пряко)
- Прокудените бежанци търсеха подслон в съседната държава.
- Той се чувстваше като прокуден от собственото си семейство.
(преносно)
- Сърцето му се свиваше от мъка, сякаш бе прокуден от целия свят.
Как се пише прокуден
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:прокудити
Произлиза от глагола 'прокудя' (изгоня). Коренът е свързан с общославянската лексика за гонене, отчуждаване и принудително напускане на дома.
Употреба
Чести словосъчетания:
- прокуден син
- прокуден от дома
- прокуден народ