правоговорен
[prɐvoˈɡɔvorɛn]
правоговорен значение:
1. (езикознание) Който се отнася до правилното произношение на думите в книжовния език; ортоепичен.
- Ударение
- правого̀ворен
- Част на речта
- прилагателно име
- Сричкоделение
- пра-во-го-во-рен
- Род
- мъжки
- Мн. число
- правоговорни
Примери за използване на правоговорен
(езикознание)
- В училище се изучават правоговорните норми на българския език.
- Този речник е едновременно правописен и правоговорен.
Синоними на правоговорен
Антоними на правоговорен
Как се пише правоговорен
Сложните прилагателни имена, чиято първа съставка е наречие и пояснява втората, се пишат слято.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:прав + говор
Сложна дума, образувана от основите на 'прав' (правилен) и 'говор' (реч), калка на гръцкото 'ортоепичен'.
Употреба
Чести словосъчетания:
- правоговорен речник
- правоговорна грешка
- правоговорна норма
Популярни търсения и запитвания за правоговорен
какво е правоговорен, правоговорен или право-говорен, правоговорен или правуговорен, правоговорен или пръвоговорен, правоговорен или правогуворен, правоговорен или правоговурен, право-говорен или правуговорен, право-говорен или пръвоговорен, право-говорен или правогуворен, право-говорен или правоговурен, правуговорен или пръвоговорен, правуговорен или правогуворен, правуговорен или правоговурен, пръвоговорен или правогуворен, пръвоговорен или правоговурен, правогуворен или правоговурен