поверително
[povɛˈritɛɫno]
поверително значение:
1. (общо) По начин, който изисква запазване на тайна; без да се дава гласност пред други хора.
2. (администрация) Като гриф за сигурност: с ограничено разпространение, достъпно само за определен кръг лица.
- Ударение
- поверѝтелно
- Част на речта
- наречие
- Сричкоделение
- по-ве-ри-тел-но
Примери за използване на поверително
(общо)
- Той ми сподели поверително своите планове за бъдещето.
- Документите бяха изпратени поверително до директора.
(администрация)
- Върху плика имаше печат 'Поверително'.
- Информацията е класифицирана като поверително съдържание.
Синоними на поверително
Как се пише поверително
Думата се пише слято. Като наречие, завършващо на -о, се изписва с 'о' в края, а не с 'у'.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:поверя
Произлиза от глагола 'поверя' (поверявам), който има старобългарски корен. Наставката '-телно' формира наречие за начин от съответното прилагателно име 'поверителен', означаващо нещо, което се поверява на някого под условие да се пази в тайна.
Употреба
Чести словосъчетания:
- строго поверително
- съобщавам поверително
- грифирано като поверително
Популярни търсения и запитвания за поверително
какво е поверително, поверително или поверитело, поверително или по-верително, поверително или пуверително, поверително или поверйтелно, поверително или поверителну, поверитело или по-верително, поверитело или пуверително, поверитело или поверйтелно, поверитело или поверителну, по-верително или пуверително, по-верително или поверйтелно, по-верително или поверителну, пуверително или поверйтелно, пуверително или поверителну, поверйтелно или поверителну