победител
[pobɛˈditɛl]
победител значение:
1. (Обща употреба) Човек или отбор, който е спечелил победа в състезание, война, конкурс или игра.
- Ударение
- победѝтел
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- по-бе-ди-тел
- Род
- мъжки
- Мн. число
- победители
Примери за използване на победител
(Обща употреба)
- Победителят в маратона получи златен медал.
- Историята се пише от победителите.
Синоними на победител
Как се пише победител
Пише се с е във втората сричка (от беда) и завършва на -тел.
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:побѣдити
Дериват на глагола 'победя', който произлиза от старобългарския 'побѣдити' (по + беда/бяда - буквално 'преодолявам беда' или 'налагам се').
Употреба
Чести словосъчетания:
- краен победител
- безапелационен победител
- излизам победител
Фразеологизми:
- Победителите не ги съдят