нарушителка
[nɐroˈʃitɛlkɐ]
нарушителка значение:
1. (право/общо) Жена или момиче, което нарушава установен ред, закон, правило или дисциплина.
- Ударение
- наруши'телка
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- на-ру-ши-тел-ка
- Род
- женски
- Мн. число
- нарушителки
Примери за използване на нарушителка
(право/общо)
- Водачката беше санкционирана като нарушителка на правилата за движение.
- Тя се почувства като нарушителка на обществения ред, въпреки че просто говореше високо.
Синоними на нарушителка
Как се пише нарушителка
Коренната гласна е у (от руша), а не о.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:наруша
Произлиза от глагола 'наруша' + наставка '-тел' (за деец) + '-ка' (за женски род). Коренът е свързан със старобългарското 'роушити' (руша).
Употреба
Чести словосъчетания:
- системна нарушителка
- нарушителка на правилата