Енциклопения на българския език

намириша

[nɐmiˈriʃɐ]

намириша значение:

1. (пряко) Усетя миризмата на нещо.
2. (преносно) Усетя или подозирам нещо скрито/нередно (интуитивно).
3. (пряко) Да направя нещо да мирише, да го напоя с миризма (обикновено неприятна).
Ударение
намири́ша
Част на речта
глагол
Сричкоделение
на-ми-ри-ша
Вид
свършен
Преходност
преходен
Спрежение
II спрежение
Видова двойка
намирисвам
Докладвай грешка в описанието

Примери за използване на намириша

(пряко)
  • Още от вратата ще намириша, ако си пушил.
  • Кучето веднага ще намириша дивеча.
(преносно)
  • Ще намириша измамата отдалеч.
(пряко)
  • Да не намириша стаята с този силен парфюм.

Антоними на намириша

Как се пише намириша

Пише се с и в корена (мир-), свързан с мир (благоухание), а не с мера.

Етимология

Произход:Български
Оригинална дума:мириша
Представка 'на-' + глагол 'мириша' (от старобългарски).

Употреба

Чести словосъчетания:
  • намириша отдалеч
  • намириша на гнило
Фразеологизми:
  • работата намирисва
намириша : правопис, синоними и значение на думата в българския език | Тълковен речник | Тълковен речник