благородник
[bɫɐɡoˈrɔdnik]
благородник значение:
1. (пряко) Лице, което принадлежи към аристократичното съсловие по рождение или чрез получаване на титла; аристократ.
2. (преносно) Човек, който се отличава с възвишени нравствени качества – честност, великодушие и добрина.
- Ударение
- благоро̀дник
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- бла-го-род-ник
- Род
- мъжки
- Мн. число
- благородници
Примери за използване на благородник
(пряко)
- Испанският благородник пристигна в двора с пищна свита.
- Титлата на всеки благородник се предаваше по наследство.
(преносно)
- Макар и беден, той постъпи като истински благородник и върна намерените пари.
- Душата му на благородник не позволяваше да отвърне на обидата с лошо.
Синоними на благородник
Антоними на благородник
Как се пише благородник
Думата е сложна, съставена от две основи с помощта на съединителната гласна -о-. Пише се слято.
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:благъ + родъ
Сложна съставна дума, образувана от старобългарските корени 'благъ' (добър, приятен) и 'родъ' (произход). Вероятно е калка (буквален превод) на гръцката дума 'eugenēs' (добророден), използвана за обозначаване на аристократичен произход.
Употреба
Чести словосъчетания:
- истински благородник
- титла на благородник
- беден благородник
Популярни търсения и запитвания за благородник
какво е благородник, благородник или благороднин, благородник или блогородник, благородник или блъгородник, благородник или благуродник, благородник или благорудник, благородник или благороднйк, благороднин или блогородник, благороднин или блъгородник, благороднин или благуродник, благороднин или благорудник, благороднин или благороднйк, блогородник или блъгородник, блогородник или благуродник, блогородник или благорудник, блогородник или благороднйк, блъгородник или благуродник, блъгородник или благорудник, блъгородник или благороднйк, благуродник или благорудник, благуродник или благороднйк, благорудник или благороднйк