Енциклопения на българския език

благодетелка

[bɫɐgodɛtɛlkɐ]

благодетелка значение:

1. (пряко) Жена, която оказва материална или морална помощ на нуждаещи се; покровителка, дарителка.
Ударение
благодѐтелка
Част на речта
съществително име
Сричкоделение
бла-го-де-тел-ка
Род
женски
Мн. число
благодетелки
Докладвай грешка в описанието

Примери за използване на благодетелка

(пряко)
  • Тя остана в паметта на града като голяма благодетелка на сиропиталището.
  • Неизвестна благодетелка дари сумата за операцията.

Синоними на благодетелка

Антоними на благодетелка

Как се пише благодетелка

Думата се пише с а в корена 'благ' и завършва на -ка.

Етимология

Произход:Български
Оригинална дума:благодетел
Женски род на думата 'благодетел', която е калка (буквален превод) на гръцката дума 'euergetes' (вършещ добро), съставена от славянските корени 'благо' (добро) и 'дея' (правя).