поучаване
[poutˈʃavɐnɛ]
поучаване значение:
1. (педагогика/общуване) Действието, при което някой дава съвети, наставления или морални уроци на друг, често с нюанс на досадно назидание.
- Ударение
- поучàване
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- по-у-ча-ва-не
- Род
- среден
- Мн. число
- поучавания
Примери за използване на поучаване
(педагогика/общуване)
- Неговото постоянно поучаване дразнеше всички в колектива.
Синоними на поучаване
Как се пише поучаване
Думата е образувана с представка по- и се пише слято. Наставката е -ане за отглаголни съществителни.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:уча
Отглаголно съществително от 'поучавам', което идва от корена 'уч-' (уча) с представка 'по-', носеща смисъл на даване на наставления.
Употреба
Чести словосъчетания:
- нравствено поучаване
- тон на поучаване
Популярни търсения и запитвания за поучаване
какво е поучаване, поучаване или по учеване, поучаване или пуучаване, поучаване или поочаване, поучаване или поучъване, поучаване или поучавъне, по учеване или пуучаване, по учеване или поочаване, по учеване или поучъване, по учеване или поучавъне, пуучаване или поочаване, пуучаване или поучъване, пуучаване или поучавъне, поочаване или поучъване, поочаване или поучавъне, поучъване или поучавъне