Енциклопения на българския език

подкова

[potkoˈva]

подкова значение:

1. (животновъдство) Извита във формата на буквата 'U' метална пластина, която се заковава на копитата на кон, магаре или муле, за да ги предпазва от изтриване и нараняване.
2. (преносно) Нещо, което има формата на подкова (извита дъга).
Ударение
подковà
Част на речта
съществително име
Сричкоделение
под-ко-ва
Род
женски
Мн. число
подкови
Докладвай грешка в описанието

Примери за използване на подкова

(животновъдство)
  • Конят изгуби една подкова по пътя.
  • Ковачът подготви новите подкови.
(преносно)
  • Масата беше подредена във формата на подкова.

Синоними на подкова

Как се пише подкова

Грешни изписвания: поткова, Пудкова, Подкува

Пише се с д (представката е под-). При изговор се чува 'т' поради обеззвучаване пред беззвучната 'к'.

Етимология

Произход:Старобългарски
Оригинална дума:подъкова
Образувана от префикса *под-* (отдолу) и корена *кова* (кова, изработвам от метал). Сродна с общославянското значение за метална защита, поставяна под копитото.

Употреба

Чести словосъчетания:
  • конска подкова
  • златна подкова
Фразеологизми:
  • търся под вола теле (и подкова)
  • късметлийска подкова