повозя
[poˈvɔzʲɐ]
- Ударение
- пово̀зя
- Част на речта
- глагол
- Сричкоделение
- по-во-зя
- Вид
- свършен
- Преходност
- преходен
- Спрежение
- II спрежение
- Видова двойка
- повозвам
Как се пише повозя
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:возити
Произлиза от старобългарския глагол 'возити' с добавена префиксна морфема 'по-', която внася значение за ограниченост на действието във времето. Сродна с общославянския корен *voziti.
Употреба
Чести словосъчетания:
- повозя някого
- повозя се на люлка