опра
[oˈpra]
опра значение:
1. (пряко) Додопирам нещо плътно до друго нещо, обикновено за опора.
2. (преносно / безличен) Стигам до крайно положение, ставам зависим от нещо/някого (често в израза 'да опра до').
3. (разговорно) Допирам дуло на оръжие до някого.
- Ударение
- опра̀
- Част на речта
- глагол
- Сричкоделение
- о-пра
- Вид
- свършен
- Преходност
- преходен
- Спрежение
- I спрежение
- Възвратна форма
- опра се
- Видова двойка
- опирам
Примери за използване на опра
(пряко)
- Ще опра стълбата до стената, за да се кача.
- Внимавай да не опра колата в бордюра.
(преносно / безличен)
- Не исках да опра до твоята помощ, но нямам избор.
- Нещата опряха до пари.
(разговорно)
- Бандитът се закани да опре пистолета в слепоочието му.
Антоними на опра
Как се пише опра
Грешни изписвания: упра
Думата започва с представка о-.
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:оперти
Префикс 'о-' + корен, свързан с натиск, подпора.
Употреба
Чести словосъчетания:
- опра пешкира
- опра до просешка тояга
Фразеологизми:
- опра пешкира
- ножът опря до кокала