бацил
[bɐˈt͡sil]
бацил значение:
1. (микробиология) Вид бактерия с пръчковидна форма.
2. (разговорно) Болестотворен микроорганизъм, зараза, микроб.
- Ударение
- бацѝл
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- ба-цил
- Род
- мъжки
- Мн. число
- бацили
Примери за използване на бацил
(микробиология)
- Бацилът на Кох е причинител на туберкулозата.
- Под микроскопа се виждаха множество подвижни бацили.
(разговорно)
- Пази се, че съм хванал някакъв бацил и кашлям.
- В градския транспорт е пълно с бацили.
Как се пише бацил
Етимология
Произход:Латински
Оригинална дума:bacillus
Умалителна форма на baculus (тояга, пръчка), означаваща 'пръчица'. Названието идва от формата на бактерията под микроскоп.
Употреба
Чести словосъчетания:
- бацил на Кох
- развъдник на бацили